Mooie beelden geven bekendheid.

Borden voor stadschippers hangen aan ‘de Hogesluis’ brug ‘doorvaart gestremd i.v.m. roeiwedstrijd’. Langsvarend meld ik de beveiliging dat ik voor ‘de Head’ kom om te fotograferen. ‘Is prima’; roepen ze terug. Op de steiger van Nereus haal ik fotografe Ellen de Monchy op.Het is nog ‘stilte voor de storm’. Midden in de boot staat de grote krat vol met fotoapparatuur, camera’s, lenzen en het statief voor de loei grote en zeer zware lens. Voorbereiding is goed en zo ook het weer, zonnestralen laten de golvenkoppen oplichten. De eenden dobberen er loom doorheen.

Beste plek is achter de Berlagebrug geeft Ellen de Monchy aan. In het middenstuk van de wedstrijdbaan. Ik schat in, wat is handig? Ja, toch tussen de grote meerpalen in. Ellen is met haar concentratie bij de fotografie, het licht, positie, welke camera gebruiken en nog meer waar ik geen weet van heb.

Ik stoor haar toch, pak jij de voorlijn en wil je die om de paal slingeren. Nu naar achter, hum… lijntje te kort. Maar, is dubbel, ‘enkel maken dus’; roept Ellen. ‘Ja!’

Daar heb je ze, de beveiliging, die vinden het vast niet goed. We voelen ons opeens twee jonge meiden op avontuur met een duidelijk doel, mooie roeifoto’s maken.

‘Gaat het?’; vragen ze. ‘We willen de achterlijn vastmaken aan de andere meerpaal.’ ‘Geef de lijn maar wij maken hem wel vast.’; bieden ze vriendelijk aan.

En zo liggen we op tijd klaar. Boven op de brug begint het vol te lopen met het publiek. Ellen heeft haar plek & positie gevonden. We zien ze alleen niet aankomen. Uitroepen vanaf de brug geven aan dat ze er bijna zijn.

Eenden zijn weg de meeuwen op de meerpalen ook. De boten vliegen onder de brug door. De roeiers tonen vermoeidheid, de wind komt van zij en is hard. De namen, oerbrullen en tips; het is niet ver meer, rechtdoor, iets naar links, trappen, ga door, lekkerrrr, vliegen over de Amstel. Ze horen het, het helpt, energie kaatst heen en weer over de Amstel. De laatste slagen uit benen, rug en armen halen. Klik, scherp stellen, klik, klik, klik. Doorgaan met vastleggen het maakt niet uit of je ongemakkelijk zit, ze heeft het niet eens door.

En dan opeens; stilte, dat waren ze. De terugtrekkende beveiligingsboten komen voorbij. ‘Is het gelukt?.’ ‘Ja, ging goed, bedankt voor de goede zorgen.’ ‘Graag gedaan, mooie beelden zijn belangrijk voor de sport! Jullie bedankt.’